Hayat CESUR OLmaktır Biraz Hayat TAVIR Koymaktır Biraz FEDAKÂR OLmazsan YÜREKTEN Yanmazsan DUYGULARIN adı Sevda OLmaz Bırak GÜNEŞ Doğsun Bırak Dünya HAİNE KaLsın Bırak YaLancının MUMU Yansın Ama YAŞAMAYI Bırakma Sen Yaşa ki ALem İNSAN Görsün Sesine MEVSİMLER EğiLsin GözLerine BAHARLAR GeLsin SEN Sevmesini BiLene En GüzeL ARMAĞANSIN Değerini BiLmeyenLer KAYBETTİKLERİNE Yansın

Reklamlar

En çok susarken yoruluyormuş insan. Daha bir anladım bunu zamanla. Yazarak içimdeki zehri akıttığımı sanmıştım sayfalara. Diz boyu yorgunluğum çöktü duvarlara. Bir zaman sonra, Yanılgılar kemirdi içimi. Sorgusuz, sualsiz ihanetler gördüm sırtımda. Her seferde adımı unuttum. Yüzümün bir yarasını kirli bir çarşafla örttüm, Diğer yarısı yoktu. Zamanla ellerimi kaybettiğim oldu. Kalbimin yerini dahi bulamadım hatta. Çürük bir elmayı ısırmışlığın mayhoşluğunu, boğazımda takılan lokmalarım haykırdı bana. Kamburlarımdan kurtuldum, kurtulmasına ama, Dayak yemiş gibi oldum. İzleri hala şurda. Dokunsam bir parçam kaybolacak. Uzak dursam yüreğim boğulacak gibi geldi. Gitsem diye düşündüm. Hiç olmamış olsam. Yok olsam.. Ellerimi bıraktım boşluğuna. Kırgınlıklarımı da aldım yanıma Acıyarak geçiyorum başka bir ağrıya.. Şayet ölürsem, bu enkazlarımı okumayın diye mührümü basıyorum Bu saçma sapan şiirlerimi göğüs boşluğuma. Çünkü ben artık Bir hoşçakala sığdırıyorum içimi.. Yani demem o ki; Neyse dedim. Şiir bitti..

Vazgeçersin bazen… Vazgeçersin çünkü yorulduğunu hissedersin. Çünkü boşa kürek çekmek yorar insanı ve çok sevdiğin halde sevilmemek kırar… Hem yorulur, hem de kırılırsın zamanla. Vazgeçersin işte… . Gerçekten sevsen vazgeçmezdin! derler sana. Ama içindeki kıyametten kimsenin haberi olmaz… Mesela her gece yorganın altında yanaklarını delen gözyaşlarını kimse bilmez. Rahat yatağında göğsüne batan kalp kırığından, uykunu bölen kabuslardan, sokakta ona benzeyen birini her görüşünde ağzına gelen yüreğinden kimsenin haberi olmaz. Kimsenin ruhu duymaz bunları. Vazgeçersin işte sonunda…. . Sonralarda her gece aynı duayı eder durursun. Seni sevmeyi, Allah\’ım bana unuttursun…