HADI UYAN

Hadi uyan 
G├╝n ─▒┼č─▒─č─▒ ├žilemeye ba┼člad─▒ ba┼čucunda 
Denizler bir mavilik edindi g├╝nden 
Seher yeline uyup ku┼člar yerinden u├žtu 
Bu t├╝rk├╝y├╝ dinlemeyecek misin? 

Hadi uyan 
Ayd─▒nl─▒─ča ├ž─▒k da ├žil g├Âzlerin ─▒┼č─▒s─▒n 
─░lkyazlar s─▒ca─č─▒ biriksin y├╝re─čine 
Yoksul olsan da uyan 
Garip olsan da uyan 
Madem ki g├╝zelsin,g├╝zeli ya┼čatmak i├žin 
Madem ki iyisin,iyiyi ya┼čatmak i├žin 
Madem ki umutlusun,umudu ya┼čatmak i├žin 
Hadi uyan 
Denizi dinle, ya┼čamak desin 
Topra─č─▒ dinle,bar─▒┼čmak desin 
G├Âg├╝ dinle,sevi┼čmek desin 

Bir plak konmu┼č gibi gramofona 
─░┼čte a┼čk,i┼čte ├Âzlem,i┼čte sava┼čmak g├╝c├╝ 
Uyan diyor uyansana 

Reklamlar

Sonsuzluk

Akl─▒mdaki yorgunluk duygumdu, 
Hep bilmekti benim san─▒s─▒zl─▒─č─▒m. 
Akl─▒m an─▒larla yorgunlu─čumdu. 
Uykumda bile bu yaln─▒z─▒─č─▒m 
Vard─▒, anlamad─▒klar─▒n─▒ duydumdu. 

Ne kadar ge├žmi┼č varsa orada oldum. 
Aramak, hep aln─▒mda buldu─čum, 
Hi├ž usanmadan duydu─čum duyu 
Ve b├╝t├╝n gelecekler i├žin kurdu─čum d├╝┼č, 
Y├╝zy─▒llar ├Âtesinde uyudu─čumdu.

MERHABA

Merhaba karde┼čim, arkada┼č─▒m, g├Ân├╝lda┼č─▒m merhaba 
Merhaba s─▒rda┼č─▒m, amuzda┼č─▒m, kaderda┼č─▒m merhaba 
─░├žti─čim su, ald─▒─č─▒m hava, yedi─čim ekmek uyudu─čum d├Â┼ček 
G├Ârd├╝─č├╝m r├╝ya, bekledi─čim umut ya┼čad─▒─č─▒m toprak merhaba 

Merhaba 
Ormanda a─ča├ž, a─ča├žta dal, dalda yaprak, yaprakta t─▒rt─▒l merhaba 
Merhaba ovada ├žimen, denizde dalga, yaylada kar, da─čda bulut merhaba 
Harran, ├çukurova, Yedig├Âller, ├çorlu, Isparta, ├çaykara Merhaba 
├çank─▒r─▒, ├çorum, Adana, Niksar, Mudurnu, Band─▒rma 
Midyat, ─░dil, Tarsus, Kemah, Y├╝ksekova merhaba 
Ula Zeki istanbul neki Erzurum yayla 
Yayla ulan Erzurum sana da olsun merhaba 

Merhaba memleketim, mahallede bakkal─▒m, pamuk tarlas─▒nda ─▒rgat─▒m 
Vergi dairesinde memurum, da─čda ├žoban─▒m, y├╝rekte s─▒z─▒m, duvarda saz─▒m 
Hasatta yaz─▒m, gelinim alyazmal─▒m naz─▒m merhaba 

Merhaba ┼čose yolum, da─č patikam, ge├žit vermez ka├žkar─▒m 
Adam yutan gavur da─č─▒m, ─░stanbul izmit otoban─▒m merhaba 
Merhaba K─▒z─▒l─▒rmak t├╝rk├╝lerim, f─▒rat a─č─▒tlar─▒m 
Dicleye yakt─▒klar─▒m, ye┼čil ─▒rmak bozlaklar─▒m merhaba 

Merhaba a─ča├žlar─▒m, selvilerim, ├ž─▒narlar─▒m, 
Rizede ├žay─▒m, Anamur’da portakal─▒m 
├ľnde y├╝r├╝yenim, arkada d├╝┼č├╝nim 
Seferberli─čim, s├╝p├╝rge tohumu yiyenim 
Dedem, edem cennetim cehennemim 
Ey benim memleketim merhaba 

Merhaba karde┼čim, arkada┼č─▒m, g├Ân├╝lda┼č─▒m merhaba 
Merhaba s─▒rda┼č─▒m, amuzda┼č─▒m, kaderda┼č─▒m merhaba 
─░├žti─čim su, ald─▒─č─▒m hava, yedi─čim ekmek uyudu─čum d├Â┼ček 
G├Ârd├╝─č├╝m r├╝ya, bekledi─čim umut ya┼čad─▒─č─▒m toprak merhaba

Bitti diyenler

ey her┼čey bitti diyenler 
korkunun sofras─▒nda y─▒lg─▒nl─▒k yiyenler. 
ne k─▒rlarda direnen ├ži├žekler 
ne kentlerde devle┼čen ├Âfkeler 
hen├╝z elveda demediler. 
bitmedi daha s├╝r├╝yor o kavga 
ve s├╝recek 
yery├╝z├╝ a┼čk─▒n y├╝z├╝ oluncaya dek!

SEN GELMEDIN

Ben nazl─▒ bir sandalda 
akl─▒m fikrim ya─čmurlarda 
Bir o eski bulut, bir sen 
d├Ânmediniz 

A─č─▒tlardan da─člar─▒m oldu 
Sab─▒rdan denizlerim 
Ben bir nazl─▒ sandalda 
lodosum sendin

Bitmez

ey her┼čey bitti diyenler 
korkunun sofras─▒nda y─▒lg─▒nl─▒k yiyenler. 
ne k─▒rlarda direnen ├ži├žekler 
ne kentlerde devle┼čen ├Âfkeler 
hen├╝z elveda demediler. 
bitmedi daha s├╝r├╝yor o kavga 
ve s├╝recek 
yery├╝z├╝ a┼čk─▒n y├╝z├╝ oluncaya dek!

HAYATTAN KISA

Vaktiyle bir dervi┼č berbere gidip:

– Vur usturay─▒ berber efendi, der.

… Berber dervi┼čin sa├žlar─▒n─▒ kaz─▒maya ba┼člar ve di─čer tarafa usturay─▒ vuracakken, mahallenin kabaday─▒s─▒ i├žeri girer.

Do─čruca dervi┼čin yan─▒na gider, ba┼č─▒n─▒n kaz─▒nm─▒┼č taraf─▒na sert bir tokat atarak:

– Kalk bakal─▒m kabak, kalk da t─▒ra┼č─▒m─▒z─▒ olal─▒m, diye ba─č─▒r─▒r.

ÔÇśD├Âvene elsiz, s├Âvene dilsizÔÇÖ olan, halktan gelen her ┼čeyin HakÔÇÖtan geldi─čine inanan dervi┼č, sabreder. Fakat kabaday─▒n─▒n t─▒ra┼č esnas─▒nda da dili durmaz, s├╝rekli alay eder dervi┼č ile: ‘Kabak a┼ča─č─▒, kabak yukar─▒.’

Nihayet t─▒ra┼č biter, kabaday─▒ d├╝kkandan ├ž─▒kar. Hen├╝z birka├ž metre gitmi┼čtir ki, kontrolden ├ž─▒kan bir at arabas─▒ yoku┼čtan a┼ča─č─▒ h─▒zla ├╝zerine gelerek kabaday─▒y─▒ alt─▒na al─▒p s├╝r├╝kler. Kabaday─▒ orac─▒kta feci ┼čekilde can verir. Berber dervi┼če bakar, sorar:

– Biraz a─č─▒r olmad─▒ m─▒ dervi┼č efendi?

Dervi┼č d├╝┼č├╝nceli bir ┼čekilde cevap verir:

– Vallahi g├╝cenmedim ona. Hakk─▒m─▒ da helal etmi┼čtim. Gel g├Âr ki, kaba─č─▒n da bir sahibi var. O g├╝cenmi┼č olmal─▒!

Ne demi┼č Yunus Emre;

Olsun be ald─▒rma Yaradan yard─▒r…

Sanmaki zalimin etti─či k├órd─▒r…

Mazlumun ah─▒ indirir ┼č├óh─▒…

HER┼×EY─░N B─░R VAKT─░ VARDIR…

Sevgiliye

Benim i├žin pi┼čir havu├žlu kekini,
Bilirim kimseye de vermezsin tarifini.
Sen do─č ay niyetine gecelerime,
G├╝zelli─čin parlas─▒n y─▒ld─▒zlar gibi,
Tenin, tenimle bulu┼čsun,
A┼čk─▒m─▒z alev als─▒n k├Âm├╝r karas─▒ g├Âzlerinle.
Sabahlar─▒m─▒ ayd─▒nlats─▒n cennet g├Âzlerin.
Ve dilerim bu r├╝ya hi├ž bitmesin.

Sen a┼čka yelken a├žt─▒─č─▒m ilk gemi,
Durdu─čum son limans─▒n,
Nehirler boyu akan suyum,
Bedenimi ├╝┼č├╝ten r├╝zg├órs─▒n,
S─▒r─▒ls─▒klam ─▒slatan sevda ya─čmuru,
Ate┼čiyle yakan son sevdams─▒n.

Sadece senin g├ÂrebiIece─čin bir yerden,
Sana g├╝I├╝ms├╝yorum,
Ba┼čkaIar─▒n─▒n duydukIar─▒ g├╝l├╝c├╝klerle de─čiIÔÇŽ
A┼čk─▒ tarif gerekirse sana,
AnIatay─▒m;
A┼čk ne biIiyor musun?
Benim sana hissetti─čim,
Senin hep ├╝st├╝ne bast─▒─č─▒n.

Sen askim sen

Sesini duymad─▒─č─▒m g├╝n
Ya┼čanm─▒┼č de─čiI
A├žan ├ži├žek de─čiI
├ľten ku┼č de─čiI
Y├╝z├╝n├╝ g├Ârmedi─čim g├╝n
─░├žimde y─▒Id─▒zIar s├Ân├╝k
G├╝ne┼čIer g├╝ne┼č de─čiI
Seni sevmedi─čim g├╝n
Seni anmad─▒─č─▒m g├╝n
OIacak i┼č de─čiIÔÇŽ

Basini kuma gom

ba┼č─▒m─▒z─▒ kuma g├Âmmemiz de gerekmiyor

vuruldu─čumuzu anlamak i├žin

g├Â─če bakarken de k─▒r─▒l─▒r─▒z aln─▒m─▒z─▒n orta yerinden..

├Ânce ya┼čamak gibi geldi

uzun lepiska sa├žl─▒ beyaz elbiseli ├Âl├╝m

en mutlu anlar─▒nda gidelim der gibi

bir tarlan─▒n kenar ├žizgisiydi

ay├ži├že─činin g├╝ne d├Ânen y├╝z├╝

i├žimize akan umuttu mavi kan

ensemizden ├Âpen ebabil ku┼čuydu

kap─▒m─▒za b─▒rakt─▒lar ├Ânce

sonra penceremizin cam─▒na vurdular

y├╝z├╝m├╝z griye d├Ând├╝

g├╝vercinleri par├žalad─▒lar sabah ezan─▒nda

g├Âzleri ba─čl─▒ adamlar─▒ ├ž├Âmelttiler sokak aralar─▒nda

kad─▒nlar─▒ edep yerlerinden ast─▒lar

bah├želere t├╝nemi┼č ├žocuklar─▒ kovalad─▒lar gece yar─▒s─▒

a├žt─▒k kap─▒m─▒z─▒ karga s├╝r├╝lerine

dilimizi a├žt─▒k

barut kokusu

bok kokusu sard─▒ y├╝kseldi─čimiz yerlere

birer iki┼čer

be┼čer onar yerle┼čtiler

yerle┼čtirdiler k─▒├žlar─▒n─▒

sonra g├Â─če bakt─▒m

uzun lepiska sa├žl─▒ beyaz elbiseli ├Âl├╝md├╝ g├╝len

├žocuklar─▒n g├Âzlerini kapad─▒m…